ietsvoor U ?

De Grot
Een Kerstgedachte aan een door mij opgemaakte kerststal in mijn ouderlijk huis.

De grot

Dieje wènter zô de kaawste wòrre in honderd jaor.
Mèn AaBe-deken, tis echt waor, zaat vol èès
véúr dèt Kiendje wir Zun èège plèk zô meuge krèège.
Ge kôst bèj ons meej pèèrd èn kèèr over et kenaol.
PAping won, et snòt vur zun ôoge,
meej bevrôore pôote die Elfstedebokaol.

tWaar toen, kwiller nie langer mir over zwèège,
dèk vur den irste keer, van ons èège èèrremoejig stalleke
enen echte grot mocht maoke.
Zô êen meej van dè rotspampîêr en daoronder,
allêen vur de sier, ons moeders schôon damast tòffellaoke.
Alles moes grôôt. Alles zô wèèke.
Allèèneg nor et akwaariejum moesse ze kunne blèève kèèke.
Meej en bietje stopverf öt diejen bak,
kôs ik Maria trouwes nog moj overènd houwe.

Rèèkdom kwaamer meej in hèùs.
Boove de krib èùt groeide en laandschap
bèèrege en schòpkes, diek op de reutel mocht kôope
en himmòl aachteraon vurbij al die verweerde kopkes,
zaagde dè de Kôoninge
nog ene lange tèèd zouwe moete lôope.

Kèrsemes. De plattebèùs hôog.
Meej tienen tèùs òn tòffel
aateme gruuntesoep meej mik,
hèèten bliksem, rôoje kôol, knèèn, van onze Rick!
èn mèn toetje tutti frutti, rôome en un hil dil pèrzek.
Bej et omwaase zonge we as ik en klokje was.
Driestemmig.
Dè jaor zô mènne grot
den hílle mònd meuge blèève staon.